Review: Mama, goddelijke kleintjes & menselijke moeders – Celia Ledoux

Drie kinderen. Dat is héél wat. Geloof me, -en bezint eer ge begint-. Nu, ik zou ze niet kunnen missen. Die drie appeltaartjes van mij. Maar ’t zijn monsters. Moeder-verslindende monsters. En alle drie hadden ze dat, vanaf dag 0. Zo noemen ze dat trouwens, in het ziekenhuis. Dag 0. Het moment, dé dag, waarop je voorgoed afscheid neemt van alle momentjes zorgeloosheid. Het klinkt niet alleen wat dramatisch, het is het ook echt. En kom me nu niet vertellen dat je die momenten ooit terug krijgt, want dat is gewoon larie. Lees verder

Terug naar die nacht van 9 op 10 september

8 Dagen is het geleden, dat ik dit prachtige volmaakte mensje op de wereld heb gezet. Ik zat met de oudste dochter in de bibliotheek. We kozen boekjes, want ze zit in het eerste leerjaar nu. Ik had geen idee, dat ik ze een week later nog niet gelezen zou hebben. Nu ik er over nadenk,  bekruipt me een akelig schuldgevoel. We zijn al 8 dagen later.

Lees verder

Waarom ik me niet laat bevelen te bevallen …

D-Day. 9 Maanden geleden had ik niet eens durven geloven dat deze dag zou aanbreken, maar ’t is écht zover! Ik ben vandaag 40 weken zwanger en onze baby doet het top. Vrolijk spartelt ze in het rond -nog steeds, met ondertussen een giga-beenkracht- en boetseert ze mijn binnenkant tot-ie perfect past rond haar. Gisteren op de echografie keek de gynaecoloog goedkeurend. Ze vermaakt zich prima. “Of ik misschien wilde binnenkomen voor een inleiding?”… “Na 4,5 cm ontsluiting en een volledig verdwenen baarmoederhals is het slechts een kwestie van vliezen breken”, verzekerde hij me. Ik aarzelde geen seconde. “Neen. Ik wacht wel.”

Lees verder

Een geboorteplan? Gewoon even de opties overlopen!

Ik ben een controlefreak. Echt wel. En ik wil alles van tevoren volledig uitgekiemd in m’n hoofd hebben. Nu heb ik 1 ding geleerd van m’n twee kids.. Bevallingen plannen is echt onmogelijk. Om te beginnen doen mijn eigenzinnige creaties toch telkens wat ze zelf willen… Meestal blijven ze ook gewoon héél erg lang in m’n buik wonen -tot ik er grijze haren van krijg-, om nadien de vreemdste toeren uit de halen in de verloskamer.

Lees verder

Ziekenhuistas maken?! Dit gaat er in!

Het is zover! Ik ben bijna 39 weken zwanger, m’n buik rommelt en is hopeloos te klein voor dat hoopje kind er in. Het enige waar ik dag en nacht mee bezig ben is en hoe dat liefste meisje er uit zal zien. Lijkt ze op haar zus, met bruine ogen? Of zal ze de wereld tegemoet komen als een blond-haar-blauwe-ogen-variant, net als haar broer?

Met het einde van m’n zwangerschap komt er ook een ander taakje kijken. Het maken van dat enige echte ‘verloskoffertje’. Dát koffertje dat je elke ochtend herinnert aan het ‘bijna bevallen, maar nog niet vandaag’-ding. Wel 10 keer opnieuw overloop ik alles wat er in en uit gaat. Wat wil ik écht bij me tijdens m’n bevalling en welke spullen zijn overbodig?  Lees verder

Maak even een plant-based-baby!

Hello babybelly,

Ik ben je beu. Na 8,5 maand zijn we geen vrienden meer en wil ik eigenlijk gewoon heel graag dat kleintje in m’n draagdoek stoppen en af en toe een rondje rond m’n huis lopen. Niet omdat je te groot bent, of omdat je in de weg zit -een beetje dan, om m’n schoenveters te strikken bijvoorbeeld-, maar vooral omdat ik benieuwd ben naar die kleine bewoner.

Hoe dikker de buik, hoe vaker mensen zich afvragen hoe we ’t zullen aanpakken. De voeding van onze kleinste meid. En natuurlijk hebben we daar al aardig over nagedacht!

Lees verder

Heerlijke noodles in een soep



De blog die ik vandaag wil schrijven, is een reminder aan mezelf. Yes, ik heb al twee prachtige kids op de wereld gezet. Tijd voor een derde, dachten we, een maand of drie geleden. 
De afgelopen weken was ik erg bang. Sinds de moment dat ik voelde dat er wat aan de hand was met m’n hormoonhuishouding, begon er een knagend gevoel te broeien in m’n hoofd. Zwanger zijn, dat is hetzelfde als negen maanden een groeiende buik. En wat dan? Na al die tijd heb ik eindelijk een lijf waar ik niet meer elke dag van huilend in m’n sofa duik. Nu wilde ik dat wel een beetje in ere houden. Nu goed, die dikke buik neem ik er graag bij, maar hoe zat het met m’n mindset na negen maanden
Mindsetten is het enige wat telt in een healthy lifestyle, weet je? Als je hoofd niet helemaal overtuigd is van wat je doet, dan lukt het niet. Als je de smaak van pindaboter lekkerder vindt dan de aanblik van een sixpack in de spiegel, kan je het vergeten -ik ben zo iemand!-. 

Lees verder