Earth Day! En.. zo werd ik vegan…

Vandaag is het Earth-day. De kans dat je daar wat ven gehoord hebt is redelijk groot. Zelfs Google deed mee en maakte er een knappe slideshow voor op z’n pagina. Het is toch echt pure waanzin, dat onze planeet al zoveel zoveel generaties voor ons in leven hield en dat blijft doen? Heb je trouwens een idee hoe oud ze exact is? Het zou gaan over zo’n 4.543 biljoen jaar! Onvoorstelbaar vind ik dat.

Het leek me dan ook de ideale moment om jullie opnieuw wat te vertellen over de grote vegan-stap in mijn leven. Ik krijg er de laatste tijd ook gewoon vaker en vaker vragen rond. Mensen worden meer geïnteresseerd, en dat is logisch. Je kan er ook niet meer achter of voor. Vlees consumeren is niet goed voor ons lichaam. En al helemaal niet voor onze planeet. 

quote-vegan-04.jpg

Eet je dan helemaal niets meer? Ook geen vis?

Ik begrijp waarom mensen me deze vraag blijven stellen. En waarom mensen zich afvragen ‘hoe het zover met me is kunnen komen’. Ik was een alleseter. Een echte bon-vivant. Het maakte me eigenlijk niet echt uit waar mijn eten vandaan kwam, als het maar lekker was. Zo kookte ik elke dag wel super-vers, maar liep de room en de boter soms gewoon over de tafel. Koken is altijd een van mijn grootste passies geweest, maar ik stond gewoon niet stil bij mijn ingrediëntenlijst, laat staan bij wat alles in mijn lichaam deed.

En zeg nooit nooit. Ik eet soms -zonder dat ik het weet- iets dat afkomstig is van een dier. Nadien kan ik me er behoorlijk rottig over voelen. En ik kan niet in de toekomst kijken. Maar als je ’t echt wil weten, ik denk niet dat de kans erg groot is dat ik nooit terug vlees of melk wil consumeren. Dat klinkt heel erg extreem,  toch meen ik echt wat ik zeg. There is no way back, denk ik.

Waarom ik niet meer terug kan

Als je niet nadenkt over waar je voedsel vandaan komt, en je je kippenborstfilet niet meer ziet als een vrolijk kippetje in de wei… dan lijkt het vast erg vreemd. Voor mij hoorde kwark, melk en room tot dagdagelijkse producten en ik stelde me absoluut geen vragen bij het productieproces ervan. “Hoezo, slecht voor het milieu? Er staat toch Bio / Fairtrade op?”

Toen ik drie jaar geleden besloot mijn eetgewoontes om te gooien kwam ik steeds meer en meer terecht bij mensen die plantaardig aten omwille van hun lichaam, het milieu, de dieren,… Steeds meer begon het duidelijk te worden in mijn hoofd. Er klopte iets niet. Ik las wat boeken zoals “De Vegarevolutie”, “Skinny Bitch”, “De Voedingszandloper” en “Slik je dat?”. Ik stond echt perplex. Was boos. Begreep het niet. Ik kreeg een afkeer van de voedingsindustrie zoals ik die kende. Ik wilde méér weten over de plantaardige industrie. Over veganisme. En waarom het een geitenwollensok-bijklank had. Instagram opende 1001 deuren. Ik begon plant-based goeroe’s te volgen en kreeg steeds meer en meer zelfvertrouwen in wat ik kon. Maar last but not least: Ik kon de informatie in mijn hoofd niet langer negeren. Ik kon niet meer, zonder schroom, meedoen aan de zuivel- en vleesindustrie. Die staat hoe langer hoe meer in teken van commercie, dood, vervuiling, massawinsten. 430eca8b9334f2b4c9a9ecdcc1e5d4cd.jpg

Telkens ik een foto zie van een stuk vlees denk ik aan wat er vooraf ging. Wanneer ik lamsvlees zie liggen vraag ik me af of diegene die het zal klaarmaken denkt aan het nieuwe jonge leven dat-ie gewoon zomaar opeet. Een jong dier, dat in omstandigheden heeft geleefd die onverantwoord zijn. En zeggen dat ik het niet eens om de dieren deed. Want, ik was helemaal niet zo’n diertjes-vrouw.

Sinds ik wholefood-vegan ben, gruwel ik van geïndustrialiseerde troep. Ik zie hoe mensen massaal naar frisdrank grijpen en vraag me af of ze op dat moment ook beseffen dat ze hun lichaam fundamenteel afbreken. Dat ze weten dat suiker het ‘mest’ is die het kankerzaadje laat groeien. Dat alle potjes en brikjes uit de supermarkt vaak voor meer dan de helft gevuld zijn met dingen waar we gewoon beter ver weg van blijven, want dat de producenten ervan hoegenaamd niet zitten te wachten op gezonde klanten, wel op veel winst. Steeds meer en meer werd het een grote puzzel die in elkaar viel. En steeds werd ik meer en meer verliefd op verse, seizoensgebonden lekkers. Daar hoefde ik echt geen moeite voor te doen.

Knipsel    16426219_10154299847288193_5126329555810849594_n

Mijn energie steeg spectaculair, mijn huid veranderde volledig van textuur en mijn nagels en haar groeien sneller dan ooit. Niet alleen voelde ik me beter, ik kreeg steeds vaker de opmerking dat ik duidelijk veranderd was. Mijn gewicht daalde 16 kilo, om nadien te stabiliseren op een verlies van 10 kilo. Tijdens mijn zwangerschap kwam ik amper 6 kilogram bij en voelde ik me op en top. Ook dat kleintje in mijn buik deed het super-de-luxe en krijgt na 7 maanden nog steeds moedermelk. Que energie zit dat dus nog steeds snor.

Was het moeilijk? Neen dus, het was logisch.

Vaak zeggen mensen me ‘dat ze dat niet zouden kunnen’, of ‘dat ik dat toch allemaal wel zal missen’. Maar dat is niet zo. Ik verlang niet naar de Lieselotte van toen. De Lieselotte die huidproblemen had, zich slapjes voelde, vocht met de weegschaal, er vermoeid en ouder-dan-ik-was uitzag. Ik wil geen stukje vlees van die bbq. Ik hoef écht geen stukje Brie -ook al vond ik dat écht heerlijk-. Ik vind het ook echt niet erg om een olijfje in m’n mond te stoppen in plaats van een blokje salami.
Ik dacht dat ik lekker kon koken. Dat wat ik deed ook koken was. Nu moet je eens kijken wat ik doe. Al mijn recepten worden opgebouwd vanuit de basis. Je kan niet meer terug gaan naar het puurste ingrediënt, want daar zit ik al. Geen kant-en-klare kruidenmengsels, geen kant en klare marinades. Geen kant-en-klare dressings. Geen kleurstoffen, toevoegsels, … Elk ingrediënt wordt weloverwogen in mijn recept geplaatst, omdat ik geloof dat het een meerwaarde heeft. Voor de smaak of voor m’n lijf. Dat is pas koken. Van helemaal onderaan, klimmen naar een culinair hoogstandje. Ook al is het een doordeweekse avond. Creativiteit ten top.

13413166_10153640070993193_3166777872099367998_n

Perfectie is een vergissing

Er bestaat -gelukkig- geen vegan politie. Niemand zegt je hoe en wat je precies moet doen. Er bestaan ook verschillende soorten vegans trouwens. Niet iedereen eet wholefoods en je kan behoorlijk junkfooden als planteneter. Je hoeft ook geen 100% vegan te zijn als je het verschil wil maken. Ik deed het zelf stap voor stap. Kleine tussen-doelen maakten een groter geheel.

Succes!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s