Review: Mama, goddelijke kleintjes & menselijke moeders – Celia Ledoux

Drie kinderen. Dat is héél wat. Geloof me, -en bezint eer ge begint-. Nu, ik zou ze niet kunnen missen. Die drie appeltaartjes van mij. Maar ’t zijn monsters. Moeder-verslindende monsters. En alle drie hadden ze dat, vanaf dag 0. Zo noemen ze dat trouwens, in het ziekenhuis. Dag 0. Het moment, dé dag, waarop je voorgoed afscheid neemt van alle momentjes zorgeloosheid. Het klinkt niet alleen wat dramatisch, het is het ook echt. En kom me nu niet vertellen dat je die momenten ooit terug krijgt, want dat is gewoon larie.

knipsel

Vanaf de eerste ademteug van dat kleine wezen is je leven voorgoed gevuld met zorgen. Want, je bent een moeder. En die zijn altijd in opperste staat van paraatheid. And it will kill you. Soms dan. En dankzij Celia Ledoux overleefde ik de eerste drie weken glansrijk. En, niet onbelangrijk, ik mag er bij zeggen dat het de eerste drie weken van kind 3 waren. Wat toch al een puik-prestatie is. Wave voor mezelf. I made it. En ondertussen is ze zelfs al bijna 3 maanden.  En ze leven nog. Alle drie.

The book

Ik startte met het boek -ongeduldig als ik was- bij ‘dé geboorte’. Het hoofdstuk ‘zwanger zijn’ sloeg ik over. Na drie keer negen maanden en enkele dagen extra begrijp je me wel. Hoewel m’n borstvoeding vanaf dag 5 elke dag een beetje minder vlot liep (lees als… complicatie op complicatie op complicatie) begon ik uit te kijken naar de momenten waarop in in de zetel neer plofte, mijn borsten tevoorschijn toverde en dat kleine melkmonster te eten gaf. Dan kwam Celia. Altijd op het juiste moment. Als het leek alsof Ninette haar onbestaande tandjes in m’n huid plantte en ik bijna wilde schreeuwen -pijnlijke zaak… die tepelkloven-, gierde ik het uit -van’t lachen, welteverstaan-. Want dan las ik alweer een stukje heerlijk herkenbaars. En zo kwam het dus dat ik niet stopte met borstvoeden. Want dan moest ik stoppen met lezen. Want, zo gaat dat dan, wanneer iedereen ‘hét flesje’ kan geven. Dan kan je als mama ‘achteraan aanschuiven’. En zo snel liet ik me niet afschepen. Ik voed. Ik lees. En de wereld mag ontploffen.

Goed. Het boek leest als een trein, mocht je dat nog niet helemaal opgemaakt hebben uit mijn voorgaande explicatie. Celia schrijft alsof ze je vriendin is met wie je thee drinkt terwijl je ook wat aan-moedert. Ze is bloed-eerlijk -I like, geen roze wolken waar er geen hoeven- en steekt je écht een hart onder de riem. Zonder betuttelende goede raad. Check.
Ze vertelt over haar eigen ervaringen. Voor én na de geboorte van haar ‘bebe’. Over slapeloosheid. Het grote no-seks-verhaal. Ooh! Bijna telkens citeer ik bladzijden aan Mr. Foodie. Hij glimlacht. En ik ook. Iedereen in dit huis is fan van Celia.

Dit boek is echt een must-read dus. Ben je zelf zwanger? Of je vrouw/vriendin/zus? Neem dit boek mee op kraambezoek. Of ervoor. Want… beter voorbereid kan je niet worden!

Oh en trouwens… Ondertussen heb ik ‘m helemaal gelezen. Van voor tot achter. Twee keer. En ik vind ‘m nog steeds hilarisch. En oprecht.

Celia Ledoux – Mama 

Deze blog bevat links naar bol.com Dat zijn affiliatelinks. Concreet betekent dat dat wanneer jij het boek aankoopt waar ik naar verwijs, ik een klein percentage van het aankoopbedrag ontvang. Jij betaalt hier niet meer door. Het is een samenwerking met de verkoopswebsite http://www.bol.com. Een partner die we volledig vertrouwen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s