Eventjes… Voor ons… Hiep hiep hoera! We zijn moeders! En, waarom dat fan-tas-tisch is.

“Hallo. Ik ben Lieselotte. Ik ben moeder van 3.”
“Wauw. Dat is veel. Vermoeiend zeker?”

Dat moederen niet easy is, lijkt me duidelijk. Ik bedoel, laten we er even niet lullig over doen. Als jij het een eitje vindt, heb je vast een andere vreemde hersenkronkel. En, ik moet toegeven, ik heb echt 3 super-de-luxe kids. Volgens mij krijgen ze van Super Nanny elke dag een sticker. Maar ho maar, die moeder van die 3. Ze klaagt wat af. “Ja mag het, ik ben ook wel eens moe, zo af en toe. En ik werd dan ook al 3 keer moeder.”

Dat Samsonseks een griezelige realiteit wordt, dat toiletbezoeken telkens gepaard gaan met een inspectie van wat je daar in je WC-pot hebt gedropt en dat een boekje-lezen-in-de-zetel de eerste drie jaar van dat mensenleven a-dream-came-true-verhaal blijkt te zijn, neen, daar valt gewoon even niets over te zeggen. Maar. Laat dat je alsjeblief niet tegenhouden om nageslacht te ontwikkelen. Want. Ook al heb je geen moment rust, het is eigenlijk gewoon heel erg de moeite waard.

Want. You’ll fall in love. Over and over again. En dat voor de rest van je leven.

Toegegeven. Niets gaat boven een ‘wij-kijken-stiekem-in-elkaars-ogen-moment’ tussen jou en je peuter of kleuter. Of zelfs baby. Hoeveel kids je ook krijgt -of toch zeker tot je aan het getal 3 zit, kan ik je vertellen- val je helemaal holder-de-bolder voor die snuitjes. Ook al kan je ze af en toe aan de muur vast-plakken. Als ze ’s avonds in hun pyjamaatje komen aangeschoffeld en met hun vingertje in de neus mompelen dat ze bij je op schoot willen denk je echt: “Oh Mijn Hemel. Ik ben zo verschrikkelijk smoor op dat kind.”

Tijd met je vent, je koffie, je modemagazine wordt beter!

Vanaf het moment dat je wereld wordt ingevuld door het levend-en-gezond-houden van een kindje, is tijd voor jezelf -laat staan voor die andere verwekker- iets wat voorkomt in soaps en films. Hoe voelde dat nu ook al weer? Een terrasje in de zon?
Maar, het komt écht terug. Op een dag zit je daar, drink je een kopje thee en blader je door de wintermode van komend seizoen.  It will make your day. Het wordt fantastisch. En dat is ook helemaal oké. You’re only human, niet? Nadien ben je zo opgeladen dat je misschien zelfs nadenkt over baby nummer 2, 3, 4… –toegegeven, dan vind ik je supermommy herself-. Nooit eerder vond je dat tijdschrift zo interessant. Nooit eerder wilde je zo snel veel natte zoenen en plakkerige snot-neusjes!

Je ziet de wereld door een fantastische, vrolijke, onbezonnen bril

Een rit doorheen de straat wordt een gekleurd verhaal met opvallende details. Je ziet de grappigste dingen,die je nooit eerder opmerkte. Een wandeling door het bos een kleurrijk gesprek over mythische wezens. Herinneringen aan je vader en moeder -en hun fantastische vertelsels- worden weer helder en scherp.

Er komen 1001 nieuwe ‘eerste keren’

Voor het eerst een tand uit -drama-, of voor het eerst een mega-doos-popcorn-in-de-cinema. Voor het eerst uit logeren. Voor het eerst een voetbalmatch. Voor het eerst een nachtje slapen. Voor het eerst glimlachen. Voor het eerst. Ik maak elke dag een nieuwe ‘eerste keer’ mee. En ik vind’m  elke keer weer zo bijzonder.
Gisteren glimlachte mijn kleine meid ‘voor de eerste keer écht naar mij’, hoewel ze al twee weken glimlachte naar lichtjes. Mijn zoon speelde vorige week zondag zijn eerste echte voetbalmatch. Mijn dochter leert voor het eerst boekjes lezen. Wat een fantastisch voorrecht om er telkens bij te zijn! En er komen er nog 1001 nieuwe. Hoe cliché het ook mag klinken… It rules my world.

Je krijgt een nieuwe kijk op… jawel.. die moeders.

Die moeders. Die arme, moe-uitziende, wezens die dwalen door de supermarkt, leunend op hun volgeladen winkelkar. Die non-stop praten over ‘dat kind’, zonder nog een keertje te vragen naar je nieuwe job. Hoe erg ik het ook niet ‘wilde worden’ bij m’n eerste kind, ik werd het toch. Bij de geboorte van nummer 3 zette ik me schrap om m’n cool-heids-factor hoog te houden maar … liep het weer helemaal mis. Moeder-worden maakt je deel van de meest fantastische, gecompliceerde peer-groep ever. Die van dé Moeders. En hoewel we allemaal de beste willen zijn, begrijpen we allemaal dat je haar vandaag lekker vet is -en zijn we blij dat we gisteren net tijd hadden om het onze te wassen-.

 

Misschien hang ik deze blog wel op m’n koelkast. En lees ik ‘m morgenvroeg. Als ik met vet haar de omgeduwde bus melk wegruim en ondertussen schreeuw dat de sokken ‘op het bankje in de badkamer’ liggen. Misschien. Maar misschien ben ik dan gewoon ook even helemaal moeder-moe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s