Over ongenuanceerde eerlijkheid. En verdroogd bananenbrood. En een bloedend moederhart.

Ik ben best boos op mezelf. Het was ‘weer prijs’ afgelopen ochtend. Deze moeder bereikte haar kookpunt, en dat na amper 15 minuten-uit-bed. Vreemd toch, dat je dan niet meer marge hebt, op de geduld-meter. Ik niet. Alweer hoorde ik mezelf tekeer gaan tegen m’n bijna 5-jaar-oude-pup. Ik adoreer hem. Met z’n blauwe kijkers. Of groen. Het hangt er een beetje vanaf hoe je ‘m bestudeert. In ieder geval. Ik kon ‘m eventjes niet meer zien. Ik dacht aan Siska Schoeters, en hoe zij enkele jaren geleden haar kinderen ‘Little Fuckers’ noemde. Net goed, dacht ik.  Ik denk er net zo over. Die kleine kerel bezorgde me tranen in m’n ogen nadat ze nét open waren gegaan. 

Het liep nochtans allemaal goed in m’n voorbereidingen gisteren. Chocolade-bananenbrood ging de oven in. Mét stukjes chocolade en pecannoten, alstublieft. En dat als ontbijt-plan. Niet slecht toch?
Ik zag ons al smikkelen aan dat heerlijk stukje brood. Ha! Think again. Lichtjes aangebrand kwam ’t 75 minuten later uit de oven. En droog ook. Waarschijnlijk. Maar hé, ik heb hier aan gewerkt, weet je. Ik heb hier -met kind in draagdoek- staan roeren in een potje prut om bananenbrood te maken mét kidsproof-chocolade-kleurtje. Kunnen we even niet moeilijk doen? Vol trots zette ik het gisteren in de koelkast. Wacht maar, iedereen happy morgenochtend. Niemand die doorheeft dat het gewoon hardstikke-oudbakken-is.

Niet dus. Eerlijk als hij is -en dat is hij, en dat vervloek ik- nam hij een muizenhapje. Nadien at hij er het laagje beleg netjes af en verkruimelde het verdroogde stukje-eten-dat-ie-vol-trots-van-me-had-gekregen tot er niets meer overbleef. Ik had het niet meteen in de gaten. Ah néé, ik had een baby aan de borst, een dochter met bijna-ingevlochten-vlechten in haar haren en brooddozen om te vullen. Pas wanneer de kruimels zo verdeeld lagen dat zelfs Hans & Grietje moeiteloos de weg terug zouden kunnen vinden viel het kwartje. “Wat in hemelsnaam doe je?!” schreeuwde ik uit. Ai. Kookpunt bereikt. Van zero tot ergens heel hoog. Té hoog. Tja.

Ik zag mezelf al knielend op de grond, met baby. Boze schooljuffen op ongeïnteresseerde ouders van te laat komende kinderen. Ongedierte dat rondkroop om op te peuzelen wat ik niet tijdig verwijderd kreeg. Oh. Heel de wereld wankelde. Hij lag vol chocolade-bananenbrood-kruimels. Ge zou voor minder.

Hij jammerde -dat-doetie-altijd-heel-zielig- dat hij het wel zou opeten. En ik snauwde dat dat maar beter snel kon gebeuren… Behalve dat grote stuk dat onder de tafel lag dan. Dat kon-ie maar beter snél wegvegen.
Eerlijkheidshalve, ik wist het zelf wel. Het was gewoon een beetje droog. Voorzichtig mompelde dat vrouwelijke nageslacht van mij dat het wel héél plakkerig bananenbrood was. Phoe! ‘Dat ze ’t zelf bakken!’ schoot me door m’n hoofd -en misschien heb ik dat ook wel hardop gezegd-.
Dat kunnen ze niet, ik weet het. Maar toch. Ik was duidelijk ook even de bananen-brood-bak-skills verloren. Na wat bitsig gebabbel -of eerder geen gebabbel- sloop dat kruimelmonster rond met een stoffer en blik. Ik stond versteld van z’n opveegkwaliteiten. Hij raapt de snippers op in de klas, vertelt hij ondertussen. Ah! Vandaar!
Hoewel de opdracht was dat ik ‘geen kruimel meer wilde zien’ nam hij vrede met de helft. Toen liet hij de hond binnen. De smart-ass. Die luste blijkbaar wél bananenbrood-met-verdroogd-effect. Ik nam ook genoegen met de hond en de helft. Whatever. 

Typisch moeder toch. Boos was ik. Razend.
Op zijn ongenuanceerde onuitgesproken eerlijkheid. Tuurlijk was het te droog! Welke moeder stopt nu ook een bananenbrood 75 minuten in een oven?
En op de kruimels.
En op mezelf. Die ‘Little Fucker’ had me even goed te pakken. Het schuldgevoel was zo gigantisch dat ik mezelf er makkelijk achter kon verstoppen. Zonder een woord uit te brengen, wees dat mannetje me volledig terecht. Hij had dan ook gewoon een ‘boterhammetje met confituur’ gevraagd. Maar typisch ik, moest ik even uitpakken met bananenbrood. Eigen schuld, gij moeder. Doe toch even normaal. Geef ze snel een boterham.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s